Aangespoelde walvis wordt ‘orakel’ in Het Natuurhistorisch
Nieuwe tentoonstelling van Karlijn van Diepen stelt de vraag hoe we omgaan met de natuur waarvan we zelf afhankelijk zijn
Eeuwenlang joegen we op walvissen voor hun vlees, olie en botten. Nu proberen we ze te beschermen en zien we de walvis zelfs als bondgenoot in de strijd tegen klimaatverandering. Hoe kon onze blik zo sterk veranderen? Fotograaf en filmmaker Karlijn van Diepen ging op zoek naar antwoorden. In haar nieuwe tentoonstelling ‘Orakel: een walvis op het strand’ neemt ze bezoekers mee in de bijzondere geschiedenis van onze relatie met dit enorme dier. Van 5 november 2026 tot en met 7 februari 2027 te zien in het Natuurhistorisch Museum Rotterdam.
Een boodschap uit de zee
Als Van Diepen een aangespoelde walvis ziet liggen, blijft één vraag bij haar hangen: wat komt dit dier ons vertellen? Met haar camera reisde ze langs stranden, over zeeën en door berglandschappen. Onderweg onderzocht ze de verhalen die mensen door de eeuwen heen over walvissen hebben verteld.
Van zeemonster tot klimaatbondgenoot
Ooit vreesden we walvissen als zeemonsters. Ze speelden een hoofdrol in mythen, Bijbelverhalen en romans en werden eeuwenlang massaal bejaagd. In de vorige eeuw groeide de walvis uit tot een wereldwijd symbool van natuurbescherming. Inmiddels onderzoeken wetenschappers hoe walvissen door de opslag van koolstof mogelijk kunnen bijdragen aan het tegengaan van klimaatverandering.Tegelijkertijd bedreigen scheepvaart, visnetten, vervuiling en klimaatverandering nog altijd hun voortbestaan.
Oog in oog met de walvis
In ‘Orakel’ laat Van Diepen bezoekers de walvis van verrassend dichtbij zien. Grote fotografische doeken hangen aan lijnen door de ruimte, waardoor bezoekers letterlijk tussen de beelden doorlopen. Daarnaast zijn er foto’s en een filminstallatie te zien. Huid, haar en botten worden afgewisseld met beelden van stenen, zeewier en water. Soms zijn de details zo sterk uitvergroot dat je nauwelijks herkent waar je naar kijkt. Is het de huid van een walvis, een rots of iets heel anders?
De beelden zijn fascinerend, maar soms ook ongemakkelijk. Waarom voelen we ons zo verbonden met walvissen, terwijl ons eigen gedrag hun leefgebied bedreigt? In het werk van Karlijn van Diepen wordt de aangespoelde walvis meer dan een slachtoffer. Het dier wordt een orakel dat ons confronteert met onze eigen rol in de toekomst van de natuur.
De tentoonstelling past bij de verhalen die Het Natuurhistorisch vertelt over de schoonheid en diversiteit van de natuur, maar ook over de soms noodlottige ontmoetingen tussen mens en dier. De walvis is hier bovendien nooit ver weg. In de glazen toren van het museum zweeft al sinds 1996 het enorme skelet van een potvis. Zo komen de kunstwerken van Van Diepen en de natuurhistorische collectie van het museum op een bijzondere manier samen.
Over de fotograaf
Karlijn van Diepen (Zeist, 1977) is fotograaf en filmmaker. Ze werkte zeventien jaar voor nationale en internationale televisieprogramma’s en studeerde in 2018 af aan de Fotoacademie Amsterdam. Eerder exposeerde ze onder meer bij het Van Eesteren Museum, Architectuurcentrum Amsterdam en Rotterdam Photo.
‘Orakel: een walvis op het strand’ is te zien van 5 november 2026 tot en met 7 februari 2027
NOOT VOOR DE REDACTIE [Niet ter publicatie]
Karlijn van Diepen is beschikbaar voor interviews en kan op afspraak in de tentoonstelling worden gefotografeerd. Voor interviewaanvragen, persbeeld en meer informatie:
Brigitte Timmermans
Marketing & Communicatie
communicatie@hetnatuurhistorisch.nl
06-41229772
